Het zou zomaar een uitspraak van Aristoteles, Socrates of Confucius kunnen zijn. In dit geval komt-ie gewoon van een van de beroemdste tantes ter wereld: tante May, de tante van Peter Parker.
Degenen die Peter Parker niet kennen, hebben waarschijnlijk hun hele leven onder een steen gelegen. Afijn, dat is dus die jongen die ooit wordt gebeten door een spin en sindsdien als Spider-Man door het leven gaat.
Gisteren zie ik zijn nieuwste film Spider-Man: Brand New Day. Een geweldige film als je het mij vraagt en eentje die momenteel alle records verbreekt. Toch zijn het na afloop niet de spectaculaire actiescènes die bij mij blijven hangen. Het is die ene zin.
‘When you help someone, you help everyone.’
Want stel nou dat tante May gelijk heeft.
Je helpt iemand die het even moeilijk heeft. Voor jou een klein gebaar, maar voor die ander precies wat hij op dat moment nodig heeft. Een dag later ziet diegene iemand anders worstelen en steekt hij een hand uit. Die persoon doet een week later hetzelfde en voor je het weet heb je een rij dominostenen omgetikt waarvan je zelf het einde nooit zult zien.
Dat vind ik eigenlijk een prachtige gedachte. We zullen nooit weten hoeveel invloed iets kleins uiteindelijk heeft. Een aardig woord. Vijf minuten aandacht. Even iets doen voor iemand zonder dat je daar zelf iets voor terug hoeft.
Je tikt alleen die eerste steen aan. Wat er daarna gebeurt, zie je waarschijnlijk nooit. En dat is dat juist het mooiste eraan.