Ik ben bijna inmiddels bijna 50 en toch kom ik nog regelmatig dingen over Volendam te weten waarvan ik werkelijk geen flauw benul heb.
Neem 15 augustus.
Maria-Tenhemelopneming. Tegenwoordig een dag die bij de meeste mensen geruisloos voorbijgaat, maar in het katholieke Volendam van de jaren zestig is dat wel anders. Het is een vrije dag en overdag gaan de dames keurig naar de kerk.
’s Avonds begint het echte werk.
Dan openen de verenigingsgebouwen hun deuren. Jonge vrouwen uit het dorp verzamelen zich daar en de mannen weten uiteraard ook waar ze moeten zijn. De Volendammer kermis komt eraan en dus wordt het langzamerhand tijd om een ‘kermisket’ aan de haak te slaan. Voor de jongeren onder ons: dat is iemand met wie je naar de kermis gaat.
Ik ben jaloers op de mannen uit die tijd. Wat een ongekende luxe. Eén avond. Twee gebouwen. Alle vrijgezelle dames uit het dorp bij elkaar en iedereen weet zo ongeveer wat de bedoeling is.
Vergelijk dat eens met mijn generatie. Als wij in de jaren negentig oud genoeg zijn om achter de dames aan te gaan, zitten de meiden echt niet in rijen van drie in de kroeg te wachten tot we ze komen ophalen. Wij moeten alle zeilen bijzetten om überhaupt enige kans te maken.
Hollywood bevestigt ondertussen dat dit nu eenmaal ons lot is. Pretty Woman, Sleepless in Seattle, There’s Something About Mary, Notting Hill, Love Actually. De boodschap is duidelijk.
Wil je de vrouw van je dromen? Dan moet je aan het werk. Ren naar een vliegveld. Sta met bloemen voor haar deur. Verklaar haar de liefde voor een volle zaal. Zet jezelf volledig voor schut.
De laatste jaren lijkt er gelukkig iets te veranderen. Vrouwen nemen steeds vaker zelf het initiatief. Ze stappen op een man af, sturen het eerste berichtje of maken gewoon duidelijk wat ze willen. Prachtige ontwikkeling. Een jaar of dertig te laat, maar toch.
Alleen ontstaat er inmiddels een ander ‘probleem’. Jongeren drinken steeds minder alcohol en brengen daardoor ook minder tijd in de kroeg door. Gezond natuurlijk, maar voor het vinden van de liefde iets minder praktisch.
Waar wij vroeger op vrijdag- en zaterdagavond nog met flink wat potentiële geliefden in dezelfde ruimte werden opgesloten, moet de jeugd het tegenwoordig doen met Tinder, Bumble, Hinge en weet ik veel hoe die apps allemaal heten.
Misschien moeten we daarom 15 augustus gewoon weer in ere herstellen. Een vrije dag waarop alle vrijgezellen van Nederland zich ’s avonds verzamelen in het plaatselijke club- of buurthuis.
Telefoon in de zak. Jezelf in de etalage. Gewoon zoals vroeger.
Daar kan geen Tinder tegenop.