Wie betaalt, bepaalt!

We nemen de regie zelf in handen
We nemen de regie zelf in handen

We betalen met z’n allen een vermogen aan belastingen. Iedere maand opnieuw dragen we een aanzienlijk deel van ons zuurverdiende geld af aan de overheid. Vervolgens mogen we eens in de vier jaar een vakje rood kleuren en hopen dat de heren en dames in Den Haag een beetje verstandig met onze centen omgaan. Kan dat nou niet anders? Dat kan het dus wel!

In verkiezingstijd beloven ze ons gouden bergen. Meer geld naar de zorg, beter onderwijs, betaalbare woningen en een fatsoenlijke oude dag. Vervolgens verdwijnen de verkiezingsprogramma’s in een bureaula en gaat ons geld naar zaken waar we zelf nooit voor zouden hebben gekozen. Van gesubsidieerde NGO’s tot de zoveelste linkse hobby.

‘Ja, maar hoe moet het dan?’, hoor ik velen al zeggen.

Nou, dat zal ik jullie eens uitleggen. De oplossing is namelijk verbluffend eenvoudig. Laat de bevolking – zowel landelijk als lokaal – zélf bepalen waar haar belastinggeld naartoe gaat. Directe democratie in haar zuiverste vorm.

Hoe? Maak pak ‘em beet honderd verschillende potjes. Van onderwijs en ouderenzorg tot defensie, infrastructuur, klimaatbeleid, ontwikkelingshulp en cultuur. Iedere Nederlander die zijn stem uitbrengt, mag vervolgens zelf bepalen hoe zijn aandeel in de beschikbare begroting over die potjes wordt verdeeld. Je krijgt honderd procent te verdelen. Wil je twintig procent naar de zorg, vijftien naar onderwijs en tien naar defensie? Prima! Liever meer naar klimaatbeleid en ontwikkelingshulp? Ook goed!

De linkse religieuzen onder ons zullen ongetwijfeld enthousiast geld reserveren voor hun klimaatambities en open grenzen. De wat nuchterdere en pragmatischere rechterkant kiest wellicht liever voor betere scholen, fatsoenlijke ouderenzorg en veilige straten. Het mooie? Iedereen krijgt precies evenveel zeggenschap. Geen politieke achterkamertjes, geen eindeloos gepolder en geen partijprogramma’s die na de verkiezingen linea recta de prullenbak in verdwijnen.

Natuurlijk zijn er uitgaven waar we niet onderuit kunnen. De staatsschuld moet worden betaald, wettelijke verplichtingen moeten worden nagekomen en essentiële voorzieningen moeten blijven functioneren. Die bedragen zetten we vooraf apart. Over de rest beslist het volk. Vervolgens tel je alle voorkeuren bij elkaar op en verdeel je het geld overeenkomstig de uitkomst. De politiek mag zich daarna bezighouden met de uitvoering.

Want waarom zouden 150 Kamerleden beter weten waar miljoenen Nederlanders behoefte aan hebben dan die miljoenen Nederlanders zelf? We noemen onszelf een democratie. Laten we de bevolking dan ook daadwerkelijk iets te zeggen geven. Eerlijker kan het volgens mij nauwelijks.

4 gedachten over “Wie betaalt, bepaalt!”

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *