Sommige sprookjes moet je gewoon met rust laten

Waarom moet alles kapot?
Waarom moet alles kapot?

Er komt een dag waarop mijn kinderen niet meer met die grote, verwachtingsvolle ogen naar de wereld kijken. Waarop sprookjes plaatsmaken voor de werkelijkheid en een beetje magie voorgoed verdwijnt. Tot die tijd koester ik ieder moment waarop ze nog vol verwondering ergens in geloven. Al zijn er blijkbaar volwassenen die daar heel anders over denken.

Ik ben met de kinderen aan het knutselen geweest. Eerst wat ‘katjes’ gehaald bij Roses & More. Vervolgens van bolletjes wol touwtjes gemaakt en gekleurd karton omgetoverd tot blaadjes. Een beetje knippen, een beetje knopen, hier en daar wat lijm en voilà: onze eigen boom is geboren. De kinderen vinden hem prachtig. Ik trouwens ook, maar dat zal niemand verbazen.

Normaal gesproken hangen we aan de takken blaadjes waarop de kinderen schrijven of tekenen waar ze dankbaar voor zijn. Dat kan werkelijk van alles zijn. De leuke buurtjes, een lieve broer, mama (papa zijn ze op wonderbaarlijke wijze even vergeten), Paco (de hond van de buren), veel snoep met Sint Maarten, lekker lang opblijven en nog meer van die kleine dingen die voor kinderen de hele wereld betekenen.

In deze tijd van het jaar heeft onze boom echter een andere functie gekregen. Hij is omgetoverd tot een heuse wensboom. Op de blaadjes schrijven ze welke cadeautjes ze graag van Sinterklaas willen krijgen. De Goedheiligman hoeft straks alleen nog maar even langs te komen om de wensen te bekijken.

Prachtig toch?

Want hier in huis geloven de kinderen nog heilig in dat magische sprookje. In de oude man met zijn mijter, de stoomboot, de cadeautjes en de Zwarte Pieten die ’s nachts over de daken klauteren en zwart zijn van roet. Dat geloof koester ik. Zolang het duurt, wil ik dat die magie blijft bestaan. Het Sinterklaasjournaal denkt daar kennelijk anders over.

Ik heb het Sinterklaasjournaal teruggekeken. Mijn kinderen krijgen het namelijk niet te zien. Gelukkig maar. Wat ooit een prachtig kinderprogramma was, is wat mij betreft verworden tot een politiek gekleurd gedrocht waarbij het inmiddels vooral lijkt te draaien om de wil om het kinderfeest te verneuken. Je moet het maar kunnen. Een eeuwenoud sprookje zo vakkundig om zeep te helpen en jezelf ook nog ’s avonds in de spiegel aan kunnen kijken.

PS. Voor meer knutseltips, stuur me vooral een PB.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *