Er zijn van die dingen waar ik met mijn gezonde verstand werkelijk niet bij kan. Ik bedoel, wat is nou eigenlijk het verschil? Twee tepels, wat huid en een beetje vetweefsel. Bij de één loopt het wat vlakker en bij de ander zitten er twee heuveltjes in het landschap. Nou en?
Een man die op Facebook zijn ontblote bovenlijf toont, hoeft nergens bang voor te zijn. Sterker nog, als hij over een goed gepolijste borstkas beschikt – die van mij valt helaas buiten deze categorie – wordt hij bedolven onder de likes en hartjes.
Laat een vrouw precies hetzelfde doen en de pleuris breekt uit. Binnen drie seconden is haar foto verwijderd, haar account geblokkeerd en krijgt ze minstens drie jaar Facebookgevangenisstraf. Dat is toch op z’n minst een beetje gek te noemen?
Sinds wanneer zijn we eigenlijk zo hoteldebotel geworden van twee bolletjes? Wie heeft ooit besloten dat de vrouwelijke variant een bedreiging vormt voor de wereldvrede? Kennelijk is er ergens onderweg besloten dat zelfs tepels gediscrimineerd mogen worden. Je zou er bijna een klacht over indienen bij het College voor de Rechten van de Vrouw.
Neem nou de oude Grieken en Romeinen. Die hadden het volgens mij een stuk beter begrepen. In musea struikel je over de marmeren dames die hun borsten zonder enige gêne tonen. We noemen het kunst, betalen twintig euro entree en gaan er vervolgens eerbiedig met onze neus bovenop staan.
Probeer tegenwoordig als beeldhouwer maar eens hetzelfde kunstje te flikken. Voor je het weet, ben je gecanceld en staat er een feministische actiegroep klaar met een dikke winterjas om het arme beeldje te bedekken. Uiteraard vervaardigd uit honderd procent diervriendelijke materialen.
Het merkwaardige is dat er nog altijd culturen bestaan waar vrouwen gewoon met ontbloot bovenlijf rondlopen. Niemand die er vreemd van opkijkt. Daar zijn borsten kennelijk gewoon borsten, terwijl wij onszelf de beschaafde wereld noemen.
Diezelfde beschaafde wereld waarin een vrouw die zich als man identificeert ineens wél topless mag rondlopen. Of werkt het zo niet? Weet je wat, ik hou voor de zekerheid mijn shirt wel aan.