Laatst hoor ik een opmerking die me keihard raakt. In een week waarin mijn boek GOUD werkelijk geweldige reacties heeft mogen ontvangen en ik tussen neus en lippen door op mijn ouwe dag nog even een PR op de Marathon Eindhoven loop, besef ik me eens te meer dat het nooit te laat is.
We hebben namelijk nogal eens de neiging om onszelf een houdbaarheidsdatum op te plakken. Op je twintigste ligt de wereld aan je voeten, op je dertigste moet je carrière maken, op je veertigste hoor je alles een beetje op de rit te hebben en vanaf je vijftigste wordt er voorzichtig over afbouwen gesproken. Afbouwen? Ik moet er niet aan denken!
Neem nou Yuichiro Miura. Deze Japanner beklimt in 2013 op zijn tachtigste de Mount Everest. Jawel, de hoogste berg ter wereld! Op een leeftijd waarop de meeste mensen al blij zijn als ze zonder al te veel gekraak de trap op komen (ik vandaag zeker!), staat deze man op het dak van de wereld.
Of wat te denken van J.K. Rowling? Haar eerste Harry Potter-boek wordt door twaalf uitgevers afgewezen voordat iemand het aandurft. Inmiddels zijn er wereldwijd honderden miljoenen Harry Potter-boeken verkocht. Overigens heb ik de initialen al, dus dat succes van mij is slechts een kwestie van tijd.
Het mooie is dat dromen helemaal niet altijd groots of meeslepend hoeven te zijn. Eindelijk eens die verre reis maken. Een muziekinstrument leren bespelen. Een eigen onderneming beginnen of simpelweg weer eens iets ondernemen waarvan je hart sneller gaat kloppen.
Ik weet in ieder geval dat ik nog lang niet klaar ben. Er zitten nog genoeg verhalen in mijn hoofd, er liggen nog heel wat kilometers op me te wachten en er zijn nog zoveel dingen die ik wil meemaken. Of ze allemaal werkelijkheid worden? Geen flauw idee, maar ik ga het in ieder geval proberen.
Daarmee kom ik terug op die opmerking die me laatst zo raakt. Een uitspraak die wat mij betreft op een tegeltje mag.
‘Dromen kennen geen deadline.’
Dat al jullie dromen – groot of klein – mogen uitkomen.