Je ziet weleens van die programma’s waarin mensen wordt gevraagd welke superkracht ze graag zouden willen hebben. De mogelijkheid om te vliegen, onzichtbaar te zijn, door muren te lopen, weet ik wat allemaal. Ik heb dat allemaal niet nodig. Ik heb al superkrachten genoeg.
Zo kan ik twee chipjes uit de zak pakken en de zak vervolgens weer terugleggen. Gewoon even een hapje voor de smaak en klaar. Ik durf te wedden dat 99% van jullie dat niet kan. Jullie hebben die zak al op voordat het vacuüm eraf is. Ja, hè? Geef maar toe! Over superkrachten gesproken!
Nog een superkracht van me is dat ik namen al kan vergeten op het moment dat de persoon in kwestie zich voorstelt. Niet alleen dat, ook mensen die ik al jaren ken en met zekere regelmaat tegenkom, heten gewoon topper, maat, vriend, kanjer of iets in die trant. Zit je altijd goed! Tot iemand vraagt…
Mijn richtingsgevoel is ook een superkracht op zich. Ik kan tien keer van A naar B rijden, maar zodra ik via C moet, ben ik volledig de weg kwijt. Zet me drie straten verderop af en ik heb Google Maps nodig om thuis te komen. Als ik ooit word ontvoerd, hoeven ze me niet eens vast te binden. Ik kom toch niet thuis.
Mochten jullie denken dat ik er al ben, vergeet het maar. Ik ben een officiële kruising tussen Spider-Man, Wolverine en The Flash. Alleen dan zonder spinnenwebben, uitschuifbare messen en snelheid.
Ook mijn gehoor is namelijk bovennatuurlijk. Ik hoor het aan de andere kant van het huis als iemand zit te smakken. Mijn vrouw kan daarentegen op anderhalve meter afstand drie keer vragen of ik de vuilnisbak buitenzet, zonder dat ik iets hoor. Wetenschappers staan voor een raadsel.
Volgens mij ben ik inmiddels wel klaar voor een eigen Marvel-film. En jullie? Wat zijn jullie superkrachten?
