Ik heb eindelijk begrepen hoe we Nederland gaan redden. We bouwen gewoon niets meer. Geen huizen. Geen schuren. Geen bedrijven. Geen wegen. Geen dakkapellen. Geen fietspaden. Sterker nog, als je een plant in de tuin wilt verzetten, zou ik eerst even een ecologisch onderzoeksbureau bellen. Je weet tenslotte maar nooit welke zeldzame mossoort daardoor emotionele schade oploopt.
Het mooie is: als je lang genoeg niets doet, gaat er ook niets meer mis. Dat is eigenlijk een briljant systeem. Ik vraag me af waarom we daar niet eerder op zijn gekomen.
Ondertussen zoeken honderdduizenden mensen een woning. Boeren weten niet of ze over vijf jaar nog bestaan. Ondernemers durven nauwelijks meer te investeren en complete bouwprojecten verdwijnen in een la, omdat een rekenmodel ergens achter een komma een getalletje uitspuugt waar niemand nog chocola van kan maken.
Begrijp me niet verkeerd. Ik ben dol op natuur. Echt. In de vier jaar dat ik in de plaatselijke politiek zat, was ik de grootste voorvechter van het planten van bomen. U weet wel, die prachtige groene dingen die CO₂ opnemen, zuurstof produceren, verkoeling geven op warme dagen, vogels en insecten een thuis bieden en onze leefomgeving gewoon een stuk mooier maken.
Als je mij laat kiezen tussen een parkeerplaats en een prachtig natuurgebied, weet ik het wel. Alleen begint het me langzaam te dagen dat we niet meer de natuur beschermen. We beschermen inmiddels vooral de regels die we ooit hebben bedacht om de natuur te beschermen. Regels die achteraf bezien vooral een probleem hebben gecreëerd, in plaats van opgelost.
Het lijkt inmiddels nauwelijks meer uit te maken welke deskundige aan het woord komt. Wie vraagtekens zet bij de modellen, de meetmethoden of de gekozen aanpak, krijgt vooral uitgelegd waarom het beleid niet kan veranderen. Alsof de conclusie al was getrokken en het onderzoek alleen nog moest volgen.
Dat is het het grootste probleem. Dat een regering zich zo vastbijt in haar eigen beleid, dat terugkomen geen optie meer lijkt. Dan wordt het plan belangrijker dan de werkelijkheid. Welk plan precies? Geen idee. Dat is misschien nog wel het knappe eraan.
Het grootste stikstofprobleem van Nederland heeft namelijk geen oormerk. Het heeft een vergaderagenda.
Welke naam erop staat, vult u zelf maar in.
Hoi Jan,
Duidelijk verhaal met helaas alleen maar waarheden. Het is zo verdomde moeilijk om het allemaal weer terug te draaien, want dan …..
Een terugdraai brigade moet er komen.
Keep on Rocking in the free world.
Als het al niet te laat is, Platini. Helaas…
Een typisch gevalletje van….als het kalf verdronken is dempt men de put!
Ben er bang voor.