Niet buiten. Niet stiekem achter het fietsenhok. Gewoon tijdens het spreekuur. Terwijl jij vertelt waar je last van hebt, steekt de beste man rustig een sigaret op. Grote kans dat hij het pakje daarna jouw kant op schuift met de vraag of je er ook eentje wilt.
Probeer je dat tegenwoordig eens voor te stellen.
Er zijn wel meer dingen uit mijn jeugd waarvan je nu denkt: dit kan nooit echt zo zijn.
Als je wilt weten of je vriendje thuis is, moet je bijvoorbeeld naar hem toe. Lopen of fietsen, aanbellen en hopen dat hij thuis is. Geen WhatsApp. Geen blauwe vinkjes. Geen live locatie. Gewoon de deurbel. Is hij er niet? Dan fiets je weer naar huis.
Een film kijken is ook een onderneming. Daarvoor moet je helemaal naar de videotheek. Je loopt een half uur langs de hoezen, kiest uiteindelijk drie films en rekent vijf gulden per film af. Aan de zijkant van de balie staat ondertussen steevast een oudere man heel onopvallend een paar 18+-films in een tasje te stoppen. Iedereen ziet het. Behalve hijzelf.
Vijf gulden voor één film vinden we trouwens doodnormaal. Tegenwoordig kondigt Netflix aan dat het abonnement twee euro per maand duurder wordt en breekt ongeveer de pleuris uit.
Televisiekijken vergt eveneens voorbereiding. Als je wilt weten wat er die avond op tv komt, pak je de televisiegids. Die wordt van voor tot achter uitgeplozen. Niet alleen voor de programma’s, want er staan vaak leuke interviews in en achterin zit natuurlijk de puzzel. Toen al interessanter dan de krant.
Eigenlijk is het wonderlijk als je erover nadenkt. We kunnen bijna niemand bereiken, moeten de deur uit om een film te huren en hebben een papieren boekje nodig om te ontdekken wat er ’s avonds op televisie komt. Toch heb ik niet het idee dat we daar erg onder hebben geleden.
Sterker nog, soms bekruipt me de gedachte dat al die vooruitgang het leven vooral makkelijker heeft gemaakt, maar niet per se leuker. Dus kom maar op, Gen Z en millennials. Leg dit kind van de patatgeneratie maar eens uit waarom jullie het tegenwoordig zoveel beter hebben.
Want heel stiekem begin ik me af te vragen: Was vroeger misschien gewoon écht alles beter?