‘Ik wist eigenlijk al vrij jong dat ik later wilde zingen’

Sommige muzikale dromen ontstaan heel geleidelijk. Bij Martine Bond begint het allemaal met een bruin cassetterecordertje. De rest is – zoals ze dat zo mooi zeggen – geschiedenis.

“Ik was een jaar of twee toen ik van mijn ouders zo’n cassetterecorder kreeg met zo’n microfoon eraan. Er zat een bandje van BZN in. Mijn favoriete nummer op het bandje was met stip ‘La France’. Dat draaide ik voortdurend en zong ik ook uit volle borst mee. Ik herinner me nog dat ik met het cassetterecordertje in mijn hand door de buurt liep te zingen.”

Dat muziek later een grote rol in haar leven zal gaan spelen, is misschien niet zo verrassend. Muziek is thuis altijd aanwezig. “Mijn ouders hielden allebei erg van muziek. Mijn moeder zong in het operakoor en weleens op bruiloften. Ze kon het Limburgs Klaaglied van Martine Bijl op hele leuke wijze vertolken en daar werd ze dan voor gevraagd. Mijn vader draaide thuis ontzettend veel muziek. Vooral oude Engelse en Ierse folkmuziek. Fairport Convention, Steeleye Span, Pentangle en Clannad. Dat soort sprookjesachtige muziek is me altijd bijgebleven.”

Jan Rab

Zelf komt ze al op jonge leeftijd terecht bij de Zangertjes van Volendam. Het koor van meester Beumer. “Ik wist eigenlijk al vrij jong dat ik later wilde zingen. Dat muziek echt mijn ding was en ik denk dat ik rond mijn achtste zelf muziek begon te ontdekken. Dat waren vooral de Now Dance-cd’s. 2 Unlimited en dat soort dingen. Daar luisterde ik heel veel naar.”

Later komt ze ook in aanraking met techno en house. Iets wat waarschijnlijk heel weinig mensen achter haar zullen zoeken.  “Mijn moeder nam me een keer mee naar Jan Rab en die heeft een bandje met techno uit die tijd voor me opgenomen. Dat vond ik fantastisch. Die liefde voor elektronische muziek is eigenlijk nooit meer weggegaan.”

“Rond mijn dertiende ontdekte ik ook hardcore (Thunderdome), een muziekstijl waar ik nog steeds graag naar luister op z’n tijd.” Toch blijft het niet bij elektronische muziek alleen. In haar tienerjaren maakt ze kennis met een heel andere kant van de muziekwereld. “Van mijn vijftiende tot mijn zeventiende luisterde ik veel naar grunge. Vooral Hole en PJ Harvey vond ik geweldig. Daarnaast luisterde ik veel naar loungemuziek.

Eigen geluid

Ondertussen begint ze zelf steeds vaker op een podium te staan. “Ik denk dat ik zeventien was toen ik voor het eerst samen met Jan To optrad in De Pompadour. Dat waren wel de eerste momenten waarop muziek echt serieus werd.”

Hoewel ze in de jaren daarna veel mooie dingen doet – en mensen haar alom loven vanwege haar fantastische stemgeluid en dito muzikaal talent – blijft een grote landelijke doorbraak uit. “Mijn eigen muziek is niet echt commercieel genoeg om veel op de radio gedraaid te worden. Dat had je toen wel nodig om echt door te breken. Ik wilde vooral dicht bij mezelf blijven, daar sta ik nog steeds achter. Ook heb ik na mijn tweede album voor langere tijd geen muziek uitgebracht en me op andere dingen gefocust, waaronder het afronden van een opleiding voor docent Engels. In 2024 heb ik na 10 jaar weer nieuwe muziek uitgebracht, en dat zal ik blijven doen. Nu met social media is het makkelijker om je muziek te verspreiden, dus wie weet wat de toekomst nog zal brengen.”

Wanneer ze terugkijkt op haar muzikale loopbaan zijn er drie projecten die er voor haar bovenuit steken. “Op de eerste plaats staat absoluut Jesus Christ Superstar. Dat was een uniek project met een fantastische groep. De sfeer was ongeëvenaard en ik ben zo trots en blij dat ik daar onderdeel van uit heb mogen maken.”

Ook het schrijven en opnemen van haar twee albums behoort tot haar mooiste herinneringen. “Iets maken dat van jezelf is, blijft toch bijzonder. Uit het niets iets creëren en het met de wereld delen. Het is tegelijkertijd spannend en zo leuk. Daarnaast vond ik ook de Evergreen Top 1000 Theatertour echt geweldig om te doen. Ik hou van optreden in theaters”

Stilzitten doet Martine nog altijd niet. In het najaar verschijnt haar nieuwe single Ghent en daarnaast werkt ze samen met John Kirrie aan een nieuw project. “Onder de naam Ome John en tante Maartje brengen we de mooiste Amsterdamse liedjes van Johnny Jordaan en Tante Leen. Iets totaal nieuws waar ik echt ontzettend veel zin in heb.

Jaren ‘90

“Housemuziek, 2 Unlimited, Snap! Etc. Dat was echt de periode waarin ik zelf muziek begon te ontdekken en ook veel luisterde naar Alanis Morissette en K’s Choice.”

2000 – 2010

“Van mijn dertiende tot mijn zeventiende luisterde ik veel naar Hole, PJ Harvey, Nirvana, hardcore en The Beatles. Daarnaast was ik erg fan van loungemuziek zoals OM Lounge.

2010 – 2020

“In 2000 ontdekte ik Spinvis. Dat vind ik nog steeds een van de beste Nederlandse artiesten die er is. Daarnaast stond ik in het voorprogramma van Beth Hart en mocht ik optreden in Carré. Ook luisterde ik veel naar old school hiphop, bossa nova, Ella Fitzgerald, Frank Sinatra, Doe Maar, David Bowie. En natuurlijk Joni Mitchell, Kate Bush en Tori Amos die allemaal inspiratiebronnen zijn geweest.”

2020 – heden

“Veel elektronische muziek, hiphop/rap en New Wave. The Meridian Brothers, John Maus, Felix Kubin. Maar ook Turkse psychedelische muziek en Steely Dan. Eigenlijk is het te veel om op te noemen.”