Dank je wel, Adam.

Een arm om een schouder, meer is niet nodig
Een arm om een schouder, meer is niet nodig

Dat je mij hebt laten zien dat er nog hoop is. Dat tussen alle ellende die dagelijks onze beeldschermen vult nog steeds iets bestaat als pure, onvoorwaardelijke menselijkheid. Dat er nog mensen zijn die niet vragen waar je vandaan komt, wat je hebt, wat je vindt of waarom je anders bent. Mensen die alleen maar zeggen: kom erbij.

Misschien hebben velen van jullie zijn verhaal de afgelopen dagen voorbij zien komen. Adam James is 23 jaar, autistisch en besluit helemaal alleen naar het Engelse Boomtown Festival te gaan. Voor hem een enorme stap. Zijn vader maakt zich zorgen, maar Adam gaat.

Daar ontmoet hij een groep jongens. Het contact begint met iets doodgewoons: een geleende tenthamer. Ze raken aan de praat, ontdekken dat Adam alleen is en nemen hem op in hun groep. Geen groot gebaar. Geen camera’s erbij. Geen schouderklopjes. Gewoon een stel jongens dat vindt dat niemand alleen hoeft te zijn.

Adam beleeft het mooiste weekend van zijn leven.

Beste Adam, en vooral ook beste jongens die hem zonder enige aarzeling in de armen hebben gesloten. Jullie zijn afgelopen week een stukje licht in de duisternis geweest.

Want soms word ik moedeloos van de wereld waarin mijn kinderen opgroeien. Van de steekpartijen in azc’s. Van gemeenten die worden gedwongen asielzoekers op te vangen, ook als daar lokaal geen draagvlak voor is. Van oorlogen, geweld en mensen die steeds harder tegenover elkaar lijken te staan. Van het gemak waarmee we elkaar tegenwoordig veroordelen, uitsluiten en soms zelfs haten.

Dan komt ineens jullie verhaal voorbij. Een autistische jongen die alleen naar een festival gaat. Een groep vreemden die hem ziet staan. Een tenthamer. Een gesprek. Een arm om een schouder. Vijf dagen vriendschap. Meer is er niet nodig.

Jullie herinneren mij eraan dat slecht nieuws misschien harder schreeuwt, maar dat liefde uiteindelijk altijd een grotere kracht heeft. Dat tegenover iedere klootzak gelukkig nog heel veel mensen staan die wél naar elkaar omkijken.

Jullie laten zien dat de wereld nog te redden is. Geloof me, daar gaan politici niet voor zorgen, maar jullie hebben een voorzetje gegeven.

Dank je wel, Adam en dank jullie wel, jongens.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *