Iedere schrijver droomt natuurlijk van dat ene telefoontje. Of mailtje. Dat iemand zegt: ‘We willen het uitgeven.’ Het klinkt romantisch, maar in werkelijkheid bestaat het schrijversleven vooral uit wachten en twijfelen. Heel veel twijfelen.
Een paar weken geleden besluit ik mijn manuscript naar verschillende uitgevers te sturen. Gewoon, omdat je op een gegeven moment een keuze moet maken. Blijf je eeuwig schaven aan hoofdstuk twaalf of laat je het eindelijk los op de wereld?
Dat laatste heb ik gedaan en dan begint het. Iedere keer als je inbox een melding geeft, voel je heel even spanning. Soms is het een afwijzing. Soms een standaardmail waarvan je al bij de tweede zin weet hoe laat het is. En heel eerlijk? Iedere ‘nee’ doet iets met je. Zeker wanneer je zo lang met hart en ziel aan verhalen hebt gewerkt.
Aan boeken. Aan scripts. Aan personages die echter voelen dan sommige mensen die je dagelijks tegenkomt. Tegelijkertijd gebeurt er ook iets anders. Want af en toe komt er ineens een reactie binnen waarbij je hart letterlijk een klein sprongetje maakt.
Een uitgever die vraagt of ze het volledige manuscript mogen lezen. Een producent die enthousiast reageert op een scriptidee en gesprekken waarin je voelt: wacht eens even… misschien komt die droom niet dichterbij, maar zit ik er al middenin.
En dat gevoel is gevaarlijk. Want hoop is verslavend. Zeker voor iemand zoals ik. Ik ben niet gemaakt om rustig af te wachten. Mijn hoofd loopt altijd tien kilometer voor op de werkelijkheid, maar deze wereld werkt nu eenmaal anders. Soms moet je weken wachten op een antwoord terwijl je zelf allang vijftig nieuwe ideeën verder bent.
Dus doe ik wat ik altijd doe wanneer ik ergens geen controle over heb: doorgaan. Nieuwe verhalen schrijven. Nieuwe ideeën bedenken. Nieuwe hoofdstukken tikken. Gewoon omdat ik niet anders kan en omdat ik diep vanbinnen allang weet dat het gaat gebeuren. Niet ooit of misschien. Nee. Gewoon echt. Ik zie het voor me. Ik visualiseer het. Ik voel het bijna dagelijks dichterbij komen. Dit wordt het jaar waarin alles in een stroomversnelling raakt.
En als dat gebeurt? Dan maak ik die droom die al jaren in mijn hoofd leeft alleen nog maar groter. Mooier. Magischer.