Niet echt. Achter elke carrière schuilt een karaktertrek die ooit begon als een lichte afwijking en langzaam is uitgegroeid tot een levenskeuze. We noemen het talent, een roeping of ‘gewoon zo gelopen’, maar weten wel beter. Je werk is stiekem een beetje wie je diep van binnen bent.
Neem nou de gemiddelde fysiotherapeut. Geboren met een licht (tot soms zwaar) sadistische inslag zijn ze uit op macht, pijn en totale overgave. Ze leven van het toebrengen van sociaal geaccepteerde pijn en voor hen was er dus eigenlijk maar één (beroeps)keuze. Alhoewel. SM-meesteres zou ook nog een optie geweest zijn.
Extraverte mensen die energie krijgen van andere mensen — vooral als die andere mensen dorst hebben — belanden vrijwel automatisch in de horeca. Ze houden van dynamiek, lawaai, drama en vooral afwisseling. Vandaag serveer je wijn, morgen luister je naar iemands levensverhaal, overmorgen ben je alweer vergeten wie dat ook alweer was. Perfect.
De visboer? Apart soort. Karaktereigenschappen: recht voor z’n raap, immer vrolijk en met een luide inborst. Iemand die houdt van overzicht, routine en dingen die je kunt vastpakken. De slager is van een ander kaliber. Beheerst, precies en opmerkelijk kalm bij het idee van messen. Iemand met respect voor structuur, hiërarchie en vakmanschap. Zegt weinig, doet veel en weet precies waar de snede moet worden gezet.
De bouwvakker is iemand die denkt in doen, liefst met zijn handen, zonder handleiding en met een radio die net iets te hard staat. Trots, nuchter en diep vanbinnen verrassend creatief. De empathische ziel die zichzelf structureel vergeet, kiest voor de zorg. Creatieve types belanden in design, muziek of film. Omdat ze voelen wat anderen niet kunnen verwoorden. En omdat een ‘normale baan’ hen langzaam zou doden. En dan… de schrijver.
Welke halvegare kiest ervoor om vrijwillig te leven van twijfel, afwijzing en een lege pagina? Iemand die te veel nadenkt, alles analyseert en nergens echt bij hoort. Iemand die liever observeert dan meedoet. Die zijn hoofd niet kan uitzetten en daarom maar schrijft, in de hoop dat het dan even stil wordt.
Dus ja. Je kiest je beroep niet. Je bent je beroep. De enige vraag is: wat zegt dat over jou?