Het Roer Om
Soms zet het leven je stil en soms duwt het je onverwacht een nieuwe richting op. Marleen Visser weet daar alles van. Van een succesvolle modellencarrière tot een diepe persoonlijke crisis en uiteindelijk een compleet nieuw leven achter de camera. Eén foto van wat groente op het aanrecht blijkt het begin van iets groots. Dit is het verhaal van durven luisteren naar wat je écht gelukkig maakt.
“Ik groeide op in Wervershoof”, begint Marleen Visser. 43 jaar inmiddels en nog net zo mooi als in haar jonge jaren. “Op mijn dertiende besloten mijn ouders – met een tussenjaar in Purmerend – naar Volendam te verhuizen. Iedereen was blij daar, zelfs onze hond. De familie had echt haar plek gevonden, maar mijn leven speelde zich toch vooral af in Wervershoof. Daar ging ik dan ook ieder weekend naartoe.”
Wanneer ze net in Volendam woont, gaat Marleen met haar moeder naar de Fancy-dag. Daar wordt ze aangesproken door een talentscout die vraagt of ze mee wil doen aan een modellenwedstrijd voor het blad Fancy. “En voor ik het wist stond ik in de finale. Dat was toen nog in de Escape. Vijftien jaar oud was ik en nog zo bleu als wat.”
Hong Kong
Het blijkt de voorbode van een succesvolle modellencarrière. “Maar eerst moest ik mijn school afmaken. Daar stonden mijn ouders op en zelf wist ik ook wel dat ik een vangnet nodig zou hebben.” Ze rondt de middelbare school af en behaalt haar propedeuse aan de HBO in Amsterdam. “Ik dacht: als ik die eenmaal in de pocket heb, kan ik bij terugkomst nog alle kanten op. Toen het zover was, ben ik – net achttien jaar – naar Hong Kong verhuisd om een modellencarrière na te jagen.”
En met succes. Jarenlang reist ze door Azië en Europa als internationaal model, voordat ze terugkeert naar Nederland. Niet veel later krijgt haar leven echter een donkere wending. “Toen ik 25 was, overleed mijn toenmalige geliefde. In het begin dacht ik nog: ‘het gaat wel’. Je zit tenslotte in een soort ‘survival-modus’. Tot ik plotseling heel erg depressief werd en mezelf helemaal terugtrok in mijn eigen wereld.”
Marleen woont op dat moment aan de Noordermarkt in de Jordaan als ze besluit boodschappen te doen. “Iets waar ik totaal geen zin in had. De straat op, onder de mensen. Maar ik moest toch eten.” Ze komt thuis met een paprika, een courgette en een aubergine. “Ik zette ze in een vergiet op het aanrecht en het leek alsof ze mijn wereld op dat moment wat kleur gaven. Ze waren zo mooi. Alsof ze uit hun vel barstten. Ik besloot een foto te maken.”
Eyeopener
De interesse in fotografie was al eerder ontstaan. “Toen ik klein was fotografeerde ik van alles met een oude analoge camera van mijn vader. In Hong Kong kocht ik mijn eerste semiprofessionele camera, van een bevriende fotograaf. Ik deed vooral straatfotografie en portretten. Dat was toegankelijk. Je kunt dat doen waar en wanneer je wilt. Je bent niet afhankelijk van een studio of andere mensen. Ik vond dat gewoon leuk.”
Toch is het die ene foto van groente die alles verandert. “Ik had een klein blogje met wat reisfoto’s. Ik zette de foto van de paprika, de courgette en de aubergine erop met de tekst ‘cooking is like mediation’. Ik merkte dat ik blij werd van de kleuren, van de producten, maar ook van het koken. En als ik mezelf ertoe kon zetten, gaf koken me rust. Dat was een eyeopener.”
Op Pinterest stuit Marleen vervolgens op een quote die haar raakt: ‘do more of what makes you happy’. “Die uitspraak was op dat moment heel relevant voor mij. Ik nam het serieus en begon op te schrijven waar ik blij van werd. Koken was daar een van, websites bouwen een andere en fotografie ook. Ik besloot alles te combineren en een foodblog te beginnen.”
Doorbraak
“Begrijp me niet verkeerd, ik wist heel goed dat foodfotografie een specialisme is. Ik dacht eerlijk gezegd ook dat ik het niet kon, maar ik ben het gewoon gaan doen.” Tot haar verbazing krijgt ze een jaar later een mail van een uitgever. “Ze vonden mijn foto’s leuk en wilden praten over een kookboek.”
Een half jaar later verschijnt haar eerste kookboek: Altijd IJs. Vier seizoenen met honderd ijsrecepten. “Het was een enorme leerschool. Ik had op een gegeven moment 25 ijsjes gefotografeerd en nog 75 te gaan. Maar mijn vriezer zat vol. Dus ging ik langs alle buren om te vragen of ik de ijsjes daar mocht stallen. Op een gegeven moment had ons hele pand – dus werkelijk alle buurtjes – op de Noordermarkt ijs in de vriezer”, vertelt ze met een ontwapende lach.
Het boek wordt een groot succes en markeert het begin van een nieuwe carrière. Marleen gaat officieel door het leven als foodfotograaf en -styliste. “Het boek kreeg veel media-aandacht en daardoor kwamen er steeds meer aanvragen binnen. In het begin neem je alles aan, maar inmiddels kan ik kiezen. Dat voelt als luxe. Dat ik kan werken met klanten die passen bij mijn werk en bij wie ik ben.”
B&B?
Ze heeft ondertussen gewerkt voor grote merken als Simon Lévelt, Albert Heijn, Van Gils Sweet Creations, Abbot Kinney’s, Amstel Hotel, Boretti en Lipton Tea. “Waar ik het meest trots op ben is dat ik Sony-ambassadeur ben voor Europa vanuit de Benelux. Dat voelt zo bijzonder en ik vraag mezelf echt soms af: ‘waarom ik?’
“Fotografie is absoluut mijn passie”, vertelt de moeder van twee. “Ik blijf dit voorlopig graag doen, maar ik weet ook niet welke kant het opgaat met AI. Daarbij emigreren we binnenkort naar Frankrijk. Ik hou mijn studio in Amsterdam aan en ga eens per maand een paar dagen terug om te fotograferen, maar wie weet zeg ik over tien jaar wel: ‘welkom in mijn B&B.’ De toekomst zal het uitwijzen.”
Wil je meer lezen over Marleen en haar werk, neem dan een kijkje op haar website: https://marleenvisser.nl/ of via https://instagram.com/marleenvisser.
Fotocredit: Gabriella Hengeveld.