Micky van der Ven krijgt in zijn jeugd te horen dat hij ‘niet snel genoeg’ was. En ook fysiek is hij volgens de kenners ‘te klein en te licht’. Dezelfde Van der Ven die nu in Engeland iedereen eruit sprint alsof-ie (zoals Gijpie zou zeggen) ‘op de brommer is’. Zijn eigen verklaring is simpel: ‘Ik ben gewoon laat op stoom gekomen.’
Welkom in Volendam.
Want hier komt die groeispurt zelden op tijd. Volendammers zijn op jonge leeftijd vaak kleiner, lichter en minder imponerend dan de gemiddelde ‘jas’ van buitenaf. Maar wat ze missen aan spiermassa, compenseren ze ruimschoots met techniek, spelinzicht en tactiek. Alleen, dat zie je niet terug in een sprinttest of een fysiek profiel.
Dus gebeurt bij FC Volendam al jaren hetzelfde. Die Volendammer jongens worden weggezet als ‘nog niet ver genoeg’. Of netter: ‘we volgen je nog wel’. Ondertussen worden de plekken opgevuld met grotere, sterkere jongens van buiten, die er op hun dertiende al uitzien alsof ze eigenlijk zeventien zijn.
Die krijgen vervolgens meer en betere training. Meer uren, meer begeleiding, meer aandacht. Alles klopt. Op papier.
En toch is het elke keer weer hetzelfde verhaal. Bij RKAV Volendam bloeien die Volendammer jongens na hun groeispurt ineens op. Met minder trainingen, minder druk en vooral: meer plezier. Hun techniek was er al. Hun inzicht ook. En zodra het lichaam eindelijk meewerkt, blijken ze opeens beter – of op z’n minst net zo goed – als de jongens die al jaren ‘voorliggen’.
Het is inmiddels geen toeval meer. De oudere jeugdteams van RKAV Volendam doen nauwelijks onder voor die van FC Volendam. Soms zijn ze zelfs beter. En dat met talloze uren minder training. Dat is geen romantiek of dorpschauvinisme, dat is gewoon wat er op het veld gebeurt.
Misschien is het daarom tijd dat FC Volendam andere keuzes maakt in de jeugd. Minder kijken naar wie er nu groot is. Meer vertrouwen in wie later komt. Want als je structureel je eigen laatbloeiers wegstuurt, moet je niet verbaasd zijn als ze je later voorbijlopen.
Dat is geen pech. Dat is beleid.
volledig mee eens.
Zo is het nu, zo was het vroeger en ik hoop dat de toekomst er toch iets anders uit gaat zien. De Volendammers willen niet “allemaal naar de Dijk”.